...και μεγαλώνοντας κατανοείς τον εαυτό σου περισσότερο. Το τι, το ποιο, το γιατί... Τελικά όλα είναι αισθήσεις: ακοή, γεύση, όσφρηση, όραση, αφή ...και αισθήματα:χαρά, λύπη, θυμός, αγάπη...Πόσες φορές δεν αισθανθήκαμε, δεν νιώσαμε, δεν χαθήκαμε με φόντο σκέψεις και μουσικές. Σε ένα μουσικό χώρο που κακά τα ψέμματα, μας μεγάλωσε, μας έδειξε έναν τρόπο ζωής και μας έκανε με τις ιδιαιτερότητες μας και τις ''παραξενιές'' μας να βλέπουμε τα πράγματα αλλιώς. Ερωτευθήκαμε με τους στίχους του, χορέψαμε μα τους ρυθμούς του, μαλώσαμε στα riff του και ταξιδέψαμε με τις ''μελωδίες'' του. Μια ζωή με δυνατές μουσικές και έντονα βιώματα. Τα χρόνια πέρασαν και ακόμα η έκφραση της ζωής μας βρίσκει διέξοδο εκεί. Ακόμα σε κάνουν να σηκώνεσαι από την καρέκλα και με την αόρατη κιθάρα να κάνεις το show σου! Να τραγουδάς, να εκστασιάζεσαι και να απογειώνεσαι. Ακόμα και τώρα όλα όσα ψάχνουμε είναι εκεί μέσα. Έρωτες, μίση, πάθη....ΌΛΑ!!! Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που μπόρεσα να ζήσω την εποχή της ''σκληρης'' μουσικής και να μεγαλώσω μαζί της, γιατί...
it's a long way to the top (if you wanna rock 'n' roll)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου