Τα του έρωτα...!!!

                                          Εκεί που σε έχασα....εκεί που σε ξαναβρήκα!!!

Είναι στιγμές που χάνεσαι στο μυαλό σου. Είναι από τις φορές που πιάνεις τον εαυτό σου απροετοίμαστο να σκεφτεί σοβαρά, λογικά και πρακτικά. Είναι στιγμές που θέλεις να δώσεις τόσα
πολλά χωρίς καν να μπορείς να σκεφτείς  ότι μπορεί να μην πάρεις και τίποτα. Δεν σε ενδιαφέρει. Δεν σε νοιάζει καθόλου.

Κάπως και με μια ψυχολογία... ''αψυχολόγητη'', προχωράς και δεν κοιτάς τα βήματα σου. Μα και αν τα δεις μήπως μπορείς και να τα ελέγξεις; Απλά βαδίζεις και σε οδηγεί το συναίσθημα, σε δρόμους λίγο διαφορετικούς από ότι συνήθως. 

Αντιδράς σε ερεθίσματα με τρόπο που δεν μπορείς να εξηγήσεις, δεν μπορείς να καταλάβεις, δεν μπορείς να ερμηνεύσεις, Απλά δέχεσαι κάτι που δημιουργεί χαρά, αφασία, ξεκάρφωτα χαμόγελα, και το ''είμαι αλλού''!! Δεν υπάρχει εξήγηση, δεν ερμηνεύεται, δεν καθοδηγείται. Μόνο αντιδράς κάπως διαφορετικά από ότι συνήθως.

Είσαι εσύ αλλά όχι ακριβώς. Είσαι κάτι, κάποιος και διαφορετικά αντιμετωπίζεις ότι σου βγαίνει μπροστά. Η μέρα, η νύχτα, το καλοκαίρι, ο χειμώνας, τα εύκολα, τα δύσκολα, όλα.....Όλα είναι εσύ και όχι εσύ. 

Μα τι περίεργο πραγματικά συναίσθημα. Πως όλα γύρω σου είναι τόσο μαγικά και τόσο ''πολύτιμα''. Πόσο αλλαγμένη μπορεί να σταθεί πλέον η πραγματικότητα; Ποιο θαύμα μπορεί να αναλυθεί και να ερμηνευθεί όπως αυτό το ''αλλόκοτο'' που συντελείται;

Τίποτα!!!

Απλά συμβαίνει!!!