Παραξενιές...

Μελαγχολική διάθεση με έντονη την αίσθηση της απουσίας, ένα κομμάτι του ''είναι'' σου απών, τώρα που το κρύο του χειμώνα άρχισε να γίνεται διαπεραστικό και οι σκέψεις πλημμυρίζουν κάθε περιοχή του ''ελεύθερου'' νου...

και αυτά τα λαμπάκια... 

Είναι παντού,ανάβουν, σβήνουν. Το μάτι πάνω τους και η νύχτα γίνεται τόσο διαφορετικά όμορφη, τόσο ελκυστική. Σε ενθουσιάζουν, σε παρακινούν και σε ξεσηκώνουν την στιγμή που ένα ''αχ'' βγαίνει από μέσα σου, από τα βάθη σου και εκεί παλαβώνεις!

Γιορτές γαρ!!!

Χαρά και έλλειψη, κακοκεφιά και προσμονή. Τα προβλήματα περισσεύουν, όλα στα χαμένα, το μυαλό φευγάτο, η τσέπη άδεια και η καρδιά όπως πάντα ταξιδιάρα. Η δουλειά μπόλικη, εκνευριστικά άκαιρη με την εποχή, το ξύπνημα σκληρό και η διάρκεια του 8ώρου βασανιστική. Η υπομονή έχει χαθεί από καιρό. 

Τι κάνουμε? Τι γίνεται επιτέλους?

 Απλά περνάει ο καιρός και κολλάνε οι στιγμές. 

Τίποτα διαφορετικό. Τίποτα άλλο.

Και μέσα σε όλα αυτά, στην δύση του 2015 και λίγο πριν το νέο έτος κάνει τα πρώτα του βήματα και μεγαλόπρεπα επιβληθεί στην καθημερινότητα μας, υπάρχει ένα διάστημα γιορτινό.

Μια περίοδο που για τους περισσότερους τουλάχιστον, είναι μια όαση μέσα στην βαριά και δύσκολη, έτσι και αλλιώς, πραγματικότητα.

Τίποτα!!!

Απλά ...παραξενιές...!!!