Μια συνήθεια!!!

Οι λέξεις βγαλμένες από μια ανάγκη ικανοποίησης του χρόνου. Κουβέντες χωρίς νόημα, χωρίς ουσία, χωρίς ψυχή και θέλω. Σκόρπια λόγια για να περνάνε οι μέρες, οι ώρες να γεμίζουν και ο χρόνος απλά να φεύγει μέχρι να βρεθούμε με ''άτομα'', με κόσμο. Και το βράδυ πάλι στην μοναξιά
μας η ίδια επιθυμία για επικοινωνία. Το ενδιαφέρον πάλι στην επιφάνεια. Μέχρι και αυτό να το διακόψει κάτι. Μια ''παρεμβολή'', ένα μήνυμα, ένα τηλέφωνο. Και μετά πάλι η ''ανάγκη''.
Μόνη στο σπίτι να μια καλή ευκαιρία. Και μετά όλα περνάνε στην λήθη.Κάπου κάπου ένα μήνυμα δίνει πάλι ζωή, πνοή και ελπίδα. Μετά τίποτα.
Περίεργο πράγμα οι σχέσεις. Η έλλειψη και η ανάγκη να επικοινωνήσεις και η ανάγκη έκφρασης του ''σε σκέφτομαι'' τελικά επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Αλλά ο βασικός είναι από το πόσο το νιώθεις. Οι λέξεις αποτυπώνουν το νόημα και εκφράζουν συναισθήματα ή όταν θυμόμαστε χαιρόμαστε και αφηνόμαστε στο αλλού.
 Μια αιτιολόγηση.
 Κάποιες φορές είναι πειστική κάποιες φορές όχι.
Η αντίδραση.
Αυτή είναι που κάνει την διαφορά. Το δίκαιο που νιώθουμε να μας πνίγει. Όχι. Δεν είναι ζήτημα χρόνου,τόπου και ασχολίας. Όταν σκέφτεσαι και σου λείπει κάτι τότε το κάνεις. Δυο γραμμές, κάποιες λέξεις και όλα δείχνουν την ουσία και το συναίσθημα. Η αντίδραση, η δικαιολογία και η αντιπαράθεση χωρίς κατανόηση της ανάγκης του άλλου, δείχνει τον χαραχτήρα.Και αυτός πλέον δεν μου αρέσει, δεν μου ταιριάζει.
Τελικά, η ανάγκη και η έλλειψη δείχνεται,φαίνεται και με τίποτα δεν μπορείς να την κρύψεις. Έτσι στο πουθενά, κάπως, χωρίς λόγο εκδηλώνεται. Αν όχι....
Τότε όλα είναι μια συνήθεια. Και όπως όλες οι συνήθειες έτσι και αυτή φεύγει, απλά και αθόρυβα όπως ήρθε. Μένει μόνο ο πόνος.
Χμμμμ.....πολύ δύσκολο το νέο έτος αλλά....
Όπως και να έχει καλοδεχούμενο.
Σε ένα λευκό από το χιόνι τοπίο και μια μαύρη καρδιά...
Πάντα κάθε τέλος είναι και μια νέα αρχή....
Ξεκινάμε λοιπόν.....
2016 ευχές για δύναμη, πολύ δύναμη για τα άσχημα αλλά και τα ωραία που μας επιφυλάσσει η νέα χρονιά!!!!