Και όμως....

Πως είναι η ζωή χωρίς ψυχή; Πως είναι το κάθε μέρα χωρίς ανάσα; Πως είναι τα αισθήματα με το κενό να είναι παντού τριγύρω;

Κάπως σαν την μελαγχολικότητα  που έχω δει στα μάτια σου. 

Αυτό το υπέροχα εκφραστικό βλέμμα τους που με κάνανε σύντροφο της αϋπνίας!

Κάπως σαν το χαμόγελο σου που με στοιχειώνει τα βράδια

Αυτό το γελάκι που ήμουν σίγουρος θα το έχω πάντα δικό μου!

Κάπως σαν το μοναδικό άγγιγμα σου

Αυτό που μου άφησε σημάδια σαν τατουάζ στο κορμί μου! 

Κάπως σαν την μοναδικότητα του φιλιού σου

Αυτού που η γλύκα του έχει σκαλίσει για πάντα μέσα μου το σ'αγαπώ και.....

Και όμως μου λείπεις!

Όσο και να προσπαθώ να το κρύψω.

Όσο και να προσπαθώ να το ξεπεράσω.

Η ζωή μου σου ανήκει!!!!

Μόνο αυτό.....

Μην βάζεις γυαλιά να ζω μέσα από το βλέμμα σου...

Χαμογέλα να φωτίζει η πραγματικότητα μου....

Και όμως.....μου λείπεις!!!!