Σε προσμονή!!!

Και λίγο πριν το 16 παραχωρήσει την θέση του στην επόμενη χρονιά, οι σκέψεις, οι κριτικές και οι συγκρίσεις απασχολούν το κουρασμένο από τις καταχρήσεις και αλκοόλ μυαλό μου.  Κάτι σαν τις
ανασκοπήσεις της χρονιάς που τέτοιες μέρες όλα τα κανάλια επιχειρούν να πασαρουν στον κόσμο θυμίζοντας του τα καλά, τα στραβά και τα ανάποδα μιας χρονιάς που έτσι και αλλιώς δεν είχε να προσφέρει και τίποτα περισσότερο από ένα χρόνο ακόμα στην πλάτη μας. Μια χρονιά που αν την βάλεις στο καντάρι δύσκολα θα βρεις ισοβαρή μέγεθος χαράς και ικανοποίησης να μετρήσεις σε αντιστάθμιση της γκρίζας και δύσκολης πραγματικότητας. Σκιές του εαυτού μας σε μια καθημερινότητα που σημαδεύεται από άοσμες και άχρωμες εικόνες, με την ελπίδα στο βάθος να φωτίζει πάντα και εκνευριστικά τη κάθε μέρα, τη κάθε στιγμή και το κάθε ξημέρωμα. Μια ελπίδα που πάντα περιμένεις να σου δείξει τον δρόμο για το διαφορετικό, το καλύτερο και το καλοκαίρι στην βαρυχειμωνιά. Άλλος ένας χρόνος πέρασε λοιπόν και το παρήγορο είναι ότι μας αφήνει στα πόδια μας, στητούς και ανυποχώρητους στα θέλω και στα πρέπει μας.

 Ας είναι.

 Με την ελπίδα αλλά και αποφασιστικότητα να γεμίσουμε τις ζωές και τις ψυχές μας με χρώμα και αρώματα, συνεχίζουμε δυνατά και έντονα το πέρασμα μας στην επόμενη χρονιά. Πάντα στο πολύ και πάντα στο έντονο λοιπόν και που ξερεις...ισως όλα να γινουν αλλιώς, οπως τα ονειρευεται και τα φανταζεται ο κάθε ένας από μας.

 Καλή χρονιά λοιπόν σε όλους μας!!!!!