Σημεία των καιρών...!!!

Σημεία των καιρών θα μου πεις.

 Πολλές φορές αναρωτιέμαι και ψάχνω στον ιδιο μου τον εαυτό.

Κάποτε η έξοδος σήμαινε και κάτι. Ένας καφές, ένα ποτό, με παρέα, με φίλους. Αυτό που λένε κοινωνικότητα. Να πεις μια κουβέντα ρε αδερφέ, να αλλάξεις παραστάσεις, εικόνες και πληροφορίες ή στο κάτω κάτω να σαχλαμαρισεις και να αναλωθείς σε άσχετα και χαζά θέματα γελώντας και διασκεδάζοντας. Να χαρείς τον χρόνο σου και να περάσεις καλά και δημιουργικά. Ήξερες ότι θα βγεις και θα συναντήσεις φίλους. Θα τους βρεις και θα κοινωνικοποιηθείς. Υπήρχαν φυσικά και τα λεγόμενα στέκια. Τόποι συγκέντρωσης και εξιλέωσης, μα πιο πολύ μέρη έκφρασης και αποφόρτισης της ημέρας ή δυναμικό ξεκίνημα αυτής. Το πολύ πολύ να διάβαζες μια εφημερίδα, αθλητικού κατά πλείστων περιεχομένου, και αυτό μέχρι να αρχίζουν να μαζεύονται. 

Σημεία των καιρών.

 Τώρα πιάνω τον εαυτό μου μόνο σε μαγαζιά. Στέκια του όχι μόνιμου. Του περαστικου και του φευγάτου. Μια καρέκλα και ένα κινητό στο χέρι, έπαθλο και συνεχή ενασχόληση. Που και που και ένα τσιγάρο ανάμεσα και μια γουλιά καφέ στα γρήγορα και σε βάρος της απόλαυσης, να μην χάνουμε και χρόνο με αυτά. Οι ρυθμοί γρήγοροι και η ενημέρωση καταιγιστική. Ανάσα να μην παίρνεις. Οι φίλοι χαμένοι σε υποχρεώσεις και τρεξίματα. Η τεχνολογία έχει αντικαταστήσει τις σχέσεις.  Ο χρόνος γενικά περιορισμένος, ανελέητος και αιμοβόρος. Μια βόλτα από τα μαγαζιά και η ίδια εικόνα παντού. Άνθρωποι μόνοι. Φιλικές παρέες και ζευγάρια που έπαψαν να μιλάνε. Αποφεύγουν  να κοιτάζουν ο ένας τον άλλον. Έπαψαν να ακούν ο ένας τον άλλον. Σταμάτησαν να ερωτεύονται. Ξέχασαν να αγαπούν. Βρίσκονται, ερωτεύονται, αγαπούν, μαλώνουν και χωρίζουν μέσα απο ενα τηλέφωνο, πληκτρολογώντας σε έναν υπολογιστή.  Πιστοί οπαδοί της τεχνολογίας και απόλυτα εξαρτημένοι απ αυτή. Όλοι τους. Όλοι μας!!!!

Σημεία των καιρών!!!!