Σκιές και χρώμα!!!

Είναι από τις στιγμές που όλα γύρω σου

περνάν σε δεύτερη μοίρα. Αφήνεσαι  και χαλαρώνεις και όλα συμμετέχουν στην μυστικιστική αυτή λειτουργία του σώματος  και του πνεύματος.

Δεν χρειάζεσαι τίποτα αυτή την ώρα. Ούτε καφέ ούτε ποτό. Ούτε μουσική.

Απλά υπάρχεις. Η αναπνοή γίνεται όλο και πιο αργή. Ακούς την διαδρομή του αίματος στις φλέβες. Το αεράκι σε ακουμπά  και προσπερνά διακριτικά και ευεργετικά. Σκέψεις δεν υπάρχουν πια. Δεν έχεις δύναμη ούτε τα μάτια να κουνήσεις.

Δέχεσαι ερεθίσματα του χώρου και ο χρόνος...παύση, απών και ανύπαρκτος.

Το μάτι χάνεται στο τέλος του ουρανού κι το παιχνίδια των σκιών με το έντονο στήνουν ένα σκηνικό αντίθεσης, έναν καμβά με χρώμα και σχήματα.

Και εσύ εκεί, ανίκανος να αντιδράσεις. Κολλημένος σε αυτό που ξετυλιγεται μπρος σου.

Πρώτες φθινοπωρινές αντιδράσεις του καιρού και κλέφτες ματιές στο πίσω που σε αφήνει με μια γλυκόπικρη αίσθηση.

Και από το μπροστά, κάτι από το αύριο που ξημερώνει. Και εσύ παραμένεις καθηλωμένος,σχεδόν αποσβολωμένος από όλο αυτό.

Με τεμπέλικη διάθεση και περιέργεια για αυτό που έρχεται και λήθη για ότι απομακρύνεται.

Ομαλή μετάβαση σε άλλες εποχές,άλλες καταστάσεις και άλλες αισθητικές.

Καλωσορίζουμε αυτό που ξημερώνει και αποχαιρετούμε αυτό που φεύγει.  Με μικρά αλλά σταθερά βηματάκια.

Καλώς τον Σεπτέμβριο λοιπόν με κάτι από το πριν και κάτι από το μετά.!!!!!