Κλεφτές ανάσες!!!!

Σκόρπιες στιγμές...αρπαγή του χρόνου από τα μαλλιά, κλεφτές ανάσες (απαραίτητες και αναζωογόνες) και μια πάλη με το άγχος και ανάθεμα. 

Χρονοβόρα και άτσαλη η καθημερινότητα με σκαμπανεβάσματα και μεγάλα διαστήματα....συναισθηματικού κενού.

 Ο καφές μια σκοτεινή φιγούρα παρέας και ακροατή, το τσιγάρο μια αεράτη συνοδός που σε αποσπά από το γύρω σου. 

Λείπει η μουσική, και όταν υπάρχει, λίγη, φτωχή και ανέκφραστη. 

Αποδράσεις με φίλους που έχουν και αυτές μετριάσει την συχνότητα τους και...άδειες. Για μια ακόμα φόρα το επόμενο, το έπειτα, το αύριο φαντάζει αδιέξοδο και μονοδρομικό. Το σκηνικό συμπληρώνει και ταιριάζει με την ατμόσφαιρα και δραματοποιεί την πλοκή. 

Το ποτό, παραδόξως, κουράζει και ενοχλεί τις αισθήσεις. Τα νεύρα τεντωμένα και έτοιμα να ορμήσουν σε καθημερινούς χιλιάδες στόχους που φαίνεται ότι έχουν πλάσει τον περίγυρο.

 Και από την άλλη το ΕΓΩ.

Η προσπάθεια και η δοκιμασία. Σωτήριο και συνάμα καταστροφικό, αλλά το μοναδικό που μένει. Πανοπλία απέναντι σε ερεθίσματα κακόβουλα, αρνητικά και τοξικά. Έχουμε μάθει όμως τόσα χρόνια σε μάχες.

 Μεγαλώνοντας πιστεύεις ότι θα χαλαρώσουν και ημερέψουν οι δράκοι και οι δαίμονες αλλά μάταια. Μια συνεχή μονομαχία με τον εαυτό μας, με τους άλλους, με τα πάντα....Ένα ανήσυχο πνεύμα που τα θέλει ο πισινός του. Μια πάνω , μια κάτω.

 Χαμογελάμε και συνεχίζουμε. Αυτό αξίζουμε και αυτό διεκδικούμε. Έστω και αν είναι από μακριά, από κοντά, από βορά και από νότο. 

Απλά χαμογελάμε και θυμόμαστε.....!!!!