Παρατήρηση...!!!

Κοιτώντας με μια οπτική αποστασιοποιημένη από θέλω, από μου αρέσει,

από σκοπούς και ζητούμενα...μπορείς να δεις, να απολαύσεις ανθρώπινες συμπεριφορές και εξωτερικεύσεις εσωτερικών συγκρούσεων, καταλαβαίνεις τον άλλον με την ματιά που θα σου ρίξει, με το στήσιμο του, με την κίνηση του στον χώρο.

Τον προβληματισμό του, τον φόβο του, τα πάθη του, μετρώντας τους αναστεναγμούς του και τις ανάσες του στον βηματισμό και στις κινήσεις του.

Φοβερό σκηνικό, μια έλξη μυστηριακή, ένα κάλεσμα να ερευνήσεις και να αποκωδικοποιήσεις όλα αυτά τα τρομερά και ανεξήγητα της ανθρώπινης φύσης που αποτελεί πηγή γνώσης και εμπειριών σε όποιον βρίσκει την διάθεση να το πράξει.

Ένα προσωπάκι σχεδόν παιδικό, με ένα βλέμμα να προσπαθεί να κάνει δικό του το χώρο, να υπόσχεται στους άλλους δίπλα ότι μπορεί να τα καταφέρει και ψάχνει από που να αρπαχτεί μια άτυχη στιγμή.

Ένα κορμάκι λεπτοκαμωμένο να πετάγεται από την μια άκρη στην άλλη στο χώρο ευθύνης του προσπαθώντας να τον κάνει δικό του, να τον ελέγξει και να του επιβληθεί,

Δυο υπέροχα ποδαράκια να μην σταματούν στιγμή την κίνηση, βοηθώντας το κορμί να πράξει τον σχεδιασμό του και να γράφουν άπειρα χιλιόμετρα πάνω κάτω ,μέσα έξω.

Τα χεράκια να έχουν πάρει φωτιά προσπαθώντας να κάνουν το έργο που τους έχει αναθέσει μια εντολή, κάποιες φορές νευρική, κάποιες άλλες γλυκιά και τις περισσότερες μια αδιάφορη. Σημαδεμένα από κινήσεις που με νευρικότητα, αδεξιότητα και πάθος για καλό αποτέλεσμα, βρίσκει εύκολα τις γωνίες και τα καυτά σημεία αποκτώντας πολυάριθμα ''ενθύμια''.

Παιδί ακούραστο, κορίτσι δυναμικό, γυναίκα που μπορεί να ανταποκριθεί σε καταστάσεις δύσκολες, απαιτητικές και μπερδεμένες με δεξιότητα, καπατσοσύνη και μαεστρία.

Ένα χαμόγελο μόνιμο, ένα γέλιο να γεμίζει τον χώρο και μια αύρα απίστευτη να την ακολουθεί όπου και να βρίσκεται κάνοντας όλους να θαυμάζουν, να χαμογελούν, να παρασέρνονται στους ρυθμούς της και να συμμετέχουν, ο καθένας με τον τρόπο του και το σκεπτικό του.

Και εγώ παρατηρητής ιδιόμορφος, εκστασιασμένος και θολωμένος με το σκηνικό που καθημερινά διαδραματίζεται μπροστά του, αποσβολωμένος και έκθαμβος με την ενέργεια στον χώρο και πολλές φορές ζαλισμένος από το πρωινό ξύπνημα και επηρεασμένος από την κούραση της προηγούμενης μέρας.

Άραγε πόσο καλά μπορούν αυτά τα μάτια να κρυφτούν πίσω από ένα χαμόγελο, ένα δυνατό γέλιο πόσο μπορεί να σκεπάσει κάτι πονεμένο και το βασικό....αυτό το βλέμμα πόσο καλά μπορεί να κρύψει την μελαγχολία μιας προσωπικότητας που δείχνει τελείως διαφορετική από αυτό που θέλει να παρουσιάσει!!!!

Από μένα είναι σχεδόν αδύνατον να φύγει η σκέψη, να απουσιάσει έστω και για λίγο η πραγματικότητα πίσω από την βιτρίνα, να μου κλέψει μια θετική θεώρηση του όλα πάνε καλά, και δεν πέφτω συνήθως έξω σε τέτοιες εκτιμήσεις.

Θα είμαι εδώ, θα κοιτώ, θα ψάχνω, θα δικαιωθώ και θα δικαιώσω, θα μιλήσω και θα πάρω απαντήσεις, θα κοιτάξω πιο βαθιά, όσο μου επιτρέψει, θέλω να δω μέσα σε αυτήν την οντότητα τα μυστικά της ψυχής.

Είμαι πλέον σίγουρος ότι κάπου υπάρχει ένας θησαυρός, ένα διαμάντι ακατέργαστο και πολύτιμο, μια ουσία ζωής που μπορεί να δώσει ακόμα περισσότερα, να απελευθερώσει απίστευτη ενέργεια ψυχής και αξία.

Τόσο ενδιαφέρον και τόσο όμορφο το συναίσθημα να γνωρίζεις τον άλλον, να τον πλησιάσεις και να μπορέσεις να βγάλεις τον ψυχισμό του. Γιατί σίγουρα για όποιον παρατηρεί, μπορεί και βλέπει, μπορεί και αισθάνεται, μπορεί και προσφέρει.