Ολα καλα θα πάνε....

Ομορφη μέρα, γαλήνια και τρυφερή όπως της γλυκιάς κοπέλας το χάδι.
Υγρή και θελκτική προχωράει και προκαλεί το βλέμμα. Αλλά δεν υπάρχει καρδιά να εκτιμήσει, δεν υπάρχει σθένος να φωναξει, δεν υπάρχει μέρος να σταθεί και το μονοπάτι δύσκολο. Σιγά και βασανιστικά η ώρα μετράει τα βήματα της και προκαλεί ακομα πιο πολύ τις αισθήσεις. Το φευγιό βάλσαμο και το ταξίδι διαφυγή από της σκέψης τον ανήφορο που κουράζει, φοβίζει το μόνος, και κλείνεις τα μάτια να μην βλέπεις πια. Αφήνεσαι στο τίποτα, στο πουθενά, στο άδειο και παρασυρεσαι στο πίσω που με τόσο πόνο ζωντανεύει κάθε σπιθαμή του μέσα σου. Κοπέλα που χαμογελούσε η ζωή και πήρες τα πάνω σου,σκληρή η πραγματικότητα και άνιση. Στιγμές ευτυχίας σαν μια εικόνα που γυρίζεις και την ξανακοιτας να θυμηθείς πως είναι. Υπέροχη και ονειροπόλα η ζωή αρκεί να την αισθάνεσαι ζωντανή με όλο σου το είναι. Λείπεις και φεύγει η μορφή σου κοπέλα λιγερη και τσαπατσουλα, απ το το μυαλό και η φαντασία μπερδεύει την αλήθεια με το ψεμα, μέσα ο κόμπος σφίγγει και τα εσωτερικά θέλουν να βγουν με βία. Όμορφα όλα και το κενό βαθύ, τρομερό και ανυπέρβλητο. Όλα καλά θα πάνε!!!!