Ποίηση τρελού...!!!

- Γυρνώντας στην καρδιά ψαχουλεύοντας απομεινάρια μιας ονειροπόλησις,

βγάζεις κραυγές οδύνης στο ξάφνιασμα του κενού και της ζαλαδας 

- Όλη η αμαρτία της ζωής σένα κουφάρι άδειο και στυφό χαριεντίζεται με στόμφο, 

και το πέρασμα σου πνοή και νερό στου ήλιου την καυτή ανάσα 

- Κομμάτια πεταμένα η ψυχή στης δύσης το αγνάντεμα θαρρείς πως η ζωή περνάει, 

και πάλι έτσι με το μυαλό κουβάρι, στην σκέψη της ανάκατο και τρελαμένο

- Μαχαίρι η ματιά και πίσω δεν γυρίζει μες της αφροσύνης τον ρυθμό.