Πίσω από ένα φλυτζάνι καφέ κρύβεται μία ολόκληρη φιλοσοφία, ακόμα και στάση ζωής.

Μια κούπα με καφέ που η αυθεντικότητά του γεμίζει
τις αισθήσεις και με λίγα τσιγάρα συντροφιά, μπορείς να ημερεψεις και να τιθασεψεις εσωτερικές κόντρες και συναισθήματα. Να χαλιναγωγήσεις σκέψεις και να τις βάλεις σε λογική σειρά ή να τις αφήσεις ελεύθερες να ακολουθήσουν τα μονοπάτια της ψυχής και να ορμήσουν ανεξέλεγκτες στις λεωφόρους της φαντασίας. Να συγκεντρωθείς σε σένα, να δώσεις την αποκλειστικότητα που σου πρέπει ή να μοιραστείς το εγώ σου με ουτοπικές καταστάσεις ψυχολογικής δραπέτευσις. Μόνος απολαμβάνοντας την μοναξιά σου με ότι ευεργετικό μπορεί να κρύβει ή χαμένος στην πολυκοσμία διασκεδάζοντας την ζωντάνια και την αναγκαιότητα της παρέας.
Οι πρώτες γουλιές κυλούν αργά και απολαυστικά και ο χορός του καπνού του τσιγάρου αρχίζει και φτιάχνει τις προϋποθέσεις αυτές που είναι ικανές να χαράξουν το δικό τους στίγμα σε μια διαφαινόμενη λυτρωτική συνέχεια. Μια προσωπική στιγμή που έχει τόσα να σου δείξει και έχεις τόσα να της εκμυστηρεύτεις. Είναι στιγμές που εκτός από την ανάγκη να σε ξυπνήσει από τον ύπνο που έχει προηγηθεί, εκτός από το να σε συνεφέρει από δύσκολες καταστάσεις, είναι τόσα αυτά που μπορεί να σου προσφέρει που μένεις εκστασιασμένος από την δύναμη και την μαγεία που ασκεί πάνω σου αυτή η ιεροτελεστία.
Ψυχανάλυση και θεραπεία πολλών, γιατροσόφι και ίαμα αρκετών, που συσσωρεύονται από την καθημερινή χρήση του μυαλού και των συναισθημάτων.
Γιατί απλά όλοι χρειαζόμαστε να βρίσκουμε τον εαυτό μας,όλοι τελικά προσέχουν το είναι τους και όλοι προστατεύουν τα θέλω και τα πρέπει τους.
Εξαγνίζουν έτσι τα ζητούμενα τους, ξορκίζουν ότι δεν μπορούν να έχουν και κλειδαμπαρώνονται στην ασφάλεια και την σιγουριά της συνήθειας τους, άσχετα αν δεν είναι αυτό που τους εκπροσωπεί, αδιάφορα τελικά αν δεν μπορούν να είναι αυτό που πραγματικά είναι, γιατί η συνήθεια είναι πολύ ισχυρή και οι ρίζες πολύ βαθιά να κρατούν πίσω σε φοβίες και διλήμματα την προσωπικότητα και την ανάδειξη του ποιοι είμαστε και του τι θέλουμε....