Ανθρώπινες σχέσεις...

Υπάρχουν και αυτές οι μέρες, οι θετικές, οι χαρισματικές που μπορούν με πολύ λίγα πράγματα, με μια απλή καλημέρα για παράδειγμα να σου αλλάξουν όλη την ψυχολογία. Μέσα σε τόση μαυρίλα και απαισιοδοξία είναι τόσο σημαντικό να μπορούμε να δούμε το ωραίο του πράγματος σε όλη του την έκταση και σε αυτό χρειάζεται μια καλή διάθεση.

Ένα χαμόγελο, μια ματιά, ένα μήνυμα, μπορεί να απελευθέρωση τόση ενέργεια που σοκάρεσαι από το αποτέλεσμα και συνειδητοποιείς πόσο απλή και όμορφη γίνεται η μέρα και πόση δύναμη αντλείς από μικρά, καθημερινά και εύκολα πράγματα στα οποία μπορείς να γίνεις αποδέκτης χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Ανθρώπινες σχέσεις ικανές για το καλύτερο και το χειρότερο. Παράξενες, αναζωογονητικές, χαρούμενες, δημιουργικές αλλά και καταστροφικές, ταλαίπωρες, και άνευ σημασίας. Κάποιες σημαντικές και κάποιες άλλες αδιάφορες και τραγικές αλλά και πάλι όλες με την δική τους σημασία και συμβολή στην πραγματικότητα του καθενός.
Πάνω από όλα όμως να είναι τίμιες, ξεκάθαρες και αληθινές. Σίγουρα δεν μπορούμε να είμαστε με όλους το ίδιο, βέβαια και υπάρχουν διακρίσεις, υπάρχουν κοντινοί και μακρινοί σε μας, υπάρχουν θετικοί και αρνητικοί άνθρωποι, υπάρχουν και οι άλλοι που έχουμε περισσότερα να ζητάμε και μπορούμε να δίνουμε  το κάτι παραπάνω.
Σε αυτούς τους τελευταίους σημαντικό είναι να είμαστε αληθινοί, να είμαστε εμείς, να είμαστε σωστοί και πάνω από όλα να ξέρουμε να μιλάμε. Να λέμε, να ζητάμε, να δίνουμε το στίγμα μας και να επικοινωνούμε. Πολύ σημαντικό να μπορείς να επικοινωνείς τις μέρες μας με αυτούς που νοιάζεσαι, με όλους όσους σου δημιουργούν την αίσθηση του κενού όταν λείπουν και της πληρότητας όταν τους έχεις κοντά.
Να μπορείς να είσαι εντάξει απέναντι σε σένα και σε αυτούς και να ξεκαθαρίζεις τα θέλω σου, να λες σε θέλω και να το εννοείς, να λες φτάνει και να το κάνεις πράξη, να τους μιλάς για ότι αισθάνεσαι, για ότι σε απασχολεί και  αυτό που σκέφτεσαι και από την άλλη μεριά να δέχεσαι την ταύτιση των απόψεων ή την διαφορετικότητα και την αντίρρηση. Μα πάνω από όλα να μιλάς.
Να είσαι ανοιχτός, με την δύναμη της καρδιάς σου να συνδιαλέγεσαι και να ξέρεις τι θέλεις από τον άλλον, να συζητάς τα ωραία αλλά και τα παράπονα σου, να δίνεις στον άλλον να καταλάβει τι θέλεις και να μπορείς να του λες αυτός είμαι, αυτό θέλω. Μα πάνω από όλα να του μιλάς.
Ίσως και το πιο δύσκολο κομμάτι της ζωής μας η επικοινωνία, ίσως το πιο τραγικό και επιβλητικά αναγκαίο σημείο της καθημερινότητας.....οι ανθρώπινες σχέσεις.
Σε σένα που με ένα χαμόγελο λες τόσα πολλά, σε σένα που με ένα μήνυμα δίνεις το στίγμα σου, σε σένα που με μια απλή καλημέρα καταφέρεις να βελτιώσεις την μέρα του άλλου, σε σένα που με κάποιον τρόπο καταφέρεις να περάσεις το μήνυμα στον άλλον ότι είσαι εκεί και τον σκέφτεσαι, σε σένα που δεν κρύβεις και δεν κλείνεις την προσωπικότητα και τα θέλω σου από τον άλλο όταν νιώθεις ότι πρέπει να κλειστείς στον εαυτό σου, σε όλους όσους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ξέρουν να δίνουν και να δέχονται ερεθίσματα, σε όλους όσους ξέρουν να μιλάνε και όταν μπορούν δείχνουν ότι θέλουν να επικοινωνούν με τον άλλον.......!!!!
Το είδα κάπου και μου άρεσε και το χρησιμοποιώ και εγώ...''το να μην λαμβάνεις μήνυμα είναι και αυτο ένα μήνυμα. Αν κάποιος δεν είναι σίγουρος αν σε θέλει στην ζωή του, τότε είναι σίγουρο πως δεν σε θέλει. Το ''μπορεί'' και το ''θα δούμε'' σημαίνουν όχι. Η απουσία μιας πράξης δεν είναι απουσία- είναι απο μόνη της πράξη.''

Υ.Γ.  Αφιερωμένο με πολύ αγάπη  Α.Θ, Δ.Λ, Μ.Μ, σας ευχαριστώ...!!!