Θέλει να ξέρεις...

 

Δεν είμαι από αυτούς που ψάχνουν να γυρίσουν σε παιδικές εποχές, σε σκηνικά εφηβικού έρωτα με ταχυπαλμίες, γυρίσματα, κρυψίματα και μια φευγάλα χωρίς όρια και σκοπό...έτσι άπλα για να νιώσεις την τρέλα του ερωτευμένου.

Η ζωή θέλει την σιγουριά του γνωρίζω, και την ανάγκη της ερωτικής συντροφικότητας. Να ξέρεις που πατάς και που βρίσκεσαι. Να μεγαλώνεις και να το κάνεις καλά. Να κοιτάς τον άλλον και να μοιράζεσαι πάνω κάτω τα ίδια θέλω, να έχεις τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια ζητούμενα. Να λες τώρα θέλω να του μιλήσω και να έχεις πιθανότητες να το κάνεις, να ζητάς την σκέψη του και το βλέμμα του και να ξέρεις ότι μπορεί να τα βρεις, να έχεις τις στιγμές που σε γεμίζουν μαζί του χωρίς να ψάχνεις το πότε και το που, ιδρώνοντας και αγκομαχώντας για τον χρόνο και τον τόπο. Να μπορείς να μοιραστείς κομμάτια ...ζωής. Να παίρνεις ανάσες, να μπορείς να δέχεσαι ερεθίσματα, να έχεις τις στιγμές σου με καλοσύνη, με ερωτισμό και να μπορείς να δίνεις....

Μεγαλώνοντας μαθαίνεις να παίρνεις και να κρατάς αυτό που σε γεμίζει, αυτό που μπορεί να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα και να σε ηρεμεί χωρίς να σε προβληματίζει...άλλωστε δεν χρειαζόμαστε άλλα θέματα και διλήμματα, είμαστε τόσο φορτωμένοι από ζητήματα και κανόνες που η ίδια η καθημερινότητα βάζει.

Θέλει να μπορείς, θέλει να θέλεις.....