Καλό ταξίδι...!!!

 

Όταν η καρδιά χτυπάει με ένταση κομπρεσέρ και οι λέξεις ματώνουν την σιωπή της νύχτας στο άκουσμα των νέων, όλα νομίζεις ότι σταματάνε σε εκείνο το σημείο. Παγώνει ο χρόνος σε μια αιωνιότητα που κρατάει λίγα δευτερόλεπτα και οι εκφράσεις, οι απορίες και τα γιατί μαζί με τα αναφιλητά ,δημιουργούν την τέλεια εικόνα της καταστροφής, και του κενού που μένει στο τέλος. 13 χρόνια περνάνε από μπροστά και εστιάζουν στο απροσδόκητο φινάλε. Μια κραυγή ζητάει απελπισμένα να εκτονώσει και να μαλακώσει την τελευταία ματιά, την τελευταία έκφραση, την τελευταία αίσθηση, μα δεν βρίσκει τον τρόπο να πάρει υπόσταση και οντότητα. Και μετά για λίγο το απόλυτο τίποτα. Ένα τίποτα που αφήνει πίσω το κενό της απώλειας και ένα ανάθεμα όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις για το κακό που συμβαίνει.

 Σε ευχαριστώ για ότι μου δώρισες, σε θυμάμαι για ότι μου χάρισες σε λατρεύω που ήσουν μαζί μας. Καλό ταξίδι ομορφιά μου !!!