Κάποιες φορές....

Είναι από τις μέρες και ειδικά από τις νύχτες που το να νιώθεις ''κενός'' είναι απλά μια λέξη που δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστο να εκφράσει το μέγεθός της πραγματικής σημασίας της. 

Είναι από τις φορές που η απόσταση κάνει την λέξη'''ελλειψη'' να μοιάζει τραγικά και ρεαλιστικά
ανυπέρβλητη και απροσπέλαστη.

 Είναι από τις φορές που το νόημα του ''θέλω'' μοιάζει τόσο εκκωφαντικά μόνο και άηχο να παλεύει να βρει τρόπο έκφρασης. 

Είναι από τις στιγμές που το ''μπορώ'' χάνει την υπόστασή του, χάνει τον δρόμο του, και μόνο, απέναντι σε τόσα κατά, να παραδίδεται και να σιωπά περιμένοντας  το κάτι που να το κάνει να πάρει πάλι την θέση του στο πραγματικό, το ιδεατό, το πραγματοποιήσιμο. 

Είναι από τις στιγμές που το αλκοόλ βρίσκει την θέση του στο μυαλό και το βοηθάει να δεχτεί κάποιες αλήθειες. Ο καπνός του τσιγάρου σε κρύβει από όσα ενοχλούν, σε βασανίζουν, σε κυνηγάνε και σε αποπροσανατολίζουν. 

Και το γράψιμο η διέξοδος στο να σπάς το εμπάργκο της ομιλίας, οι σκέψεις γίνονται ''ζωντανές'' και μένουν χαραγμένες, η επικοινωνία με τους άλλους, η απόδραση και η φυγή από όλα αυτά. 

Είναι από τις στιγμές που απλά δεν το αντέχεις!!!