Καρναβάλι....

Μια σκιά στα σκοτάδια γλιστρά και χαρίζει ζωντάνια σε απόκοσμες γωνίες της πόλης

και σοκάκια με λιγοστό φως. Τρέχει, πηδάει, χορεύει και προκαλεί τους περαστικούς να συμμετέχουν σε διονυσιακούς χορούς και πανηγύρια,κόντρα στα ξενόφερτα έθιμα των ημερών. 5μιση το πρωί και δεν θέλει να σταματήσει, δεν θέλει να αφήσει την ζάλη της βραδιάς να καταλαγιάσει. Υποδέχεται την μέρα με πείσμα και διάθεση βγαλμένη από τα εσώψυχα της ευδαιμονίας. Είναι εδώ, ζωντανή, κεφάτη,εκδηλωτική. Ένα ξωτικό βγαλμένο από τα παραμύθια, προσπαθεί να κλέψει λίγη λάμψη από την μέρα και το καταφέρνει. Ένας πιερότος,μια κολομπίνα που δεν χορταίνει να ρουφά τις σταγόνες της ζωής μέχρι να τις στραγγίξει. Κόντρα σε όλα σε τραβάει με την ζωντάνια και το κέφι σε ρυθμούς τρελούς. Και τραβάει την νύχτα από τα μαλλιά, την μεγαλώνει και δεν την αφήνει να ξεφύγει. Την κάνει κτήμα της και δραπετεύει από όλα και από όλους. Δεν θα ξημερώσει σήμερα, τουλάχιστον όχι ακόμα. Η μέθη δίνει την παράσταση της ζωής. Νομίζεις ότι θα δώσει πνοή σε κάθε άψυχο αντικείμενο γύρω της, και με τόση δύναμη που εκπέμπει σε αρπάζει από το χέρι και αφήνεσαι να σε παρασύρει σε άλλους κόσμους. Τρελούς, ξέφρενους και μαγικούς. Καρναβάλι η ζωή και απουσιαζουμε από συνήθεια. Μην σταματάς τον χορό, μην αλλάζεις ρυθμό, απλά συνέχισε να ζωντανεύεις και να ξυπνάς την πλάση από τον λήθαργο και την μιζέρια. Συνέχισε έτσι. Μέρες καρναβαλιού και διασκέδασης. Ατίθαση η ζωή, ατημέλητη και χύμα. Δίνει καθημερινά μαθήματα. Αρκεί να έχεις μάτια να την δεις. Να μπορείς να την γευθείς και να την σιγοντάρεις όπως κάνει και αυτή. Καρναβαλάκι η ζωή και εμείς θεατές. Ας μπούμε στην παρέλαση. Ας συμμετέχουμε στην γιορτή. 

Γιατί η ζωή είναι χάρισμα, είναι δώρο και ευλογία!!!!