Παράθυρα που κούρασε η θέα...!!!

Αλλάζει ο καιρός, μεταβάλλονται οι σταθερές και βγάζεις τα εσώψυχά σου πίσω από ένα παράθυρο
με θέα. Βλέπεις, αντιλαμβάνεσαι και αναπολείς τις ηλιόλουστες μέρες που ανήκουν στο...παλιά. Μια οπτική ξεκάθαρη το παρόν, με την γλυκιά ανάμνηση του μπερδεμένου παρελθοντικού χρόνου να μην εγκαταλείπει το παιχνίδι εύκολα. Τα χρώματα της φύσης κρατάνε κάτι από την λάμψη τους. Παλεύουν να κερδίσουν το στοίχημα με τον χρόνο. Να μείνουν ζωντανά, να συνεχίζουν να γυρεύουν τον θαυμασμό και την ανταπόκριση από βλέμματα που αρέσκονται στο ωραίο. Που ζητάνε κάτι να αλλάξει το μίζερο. Όλα ομως γίνονται πιο δύσκολα όσο περνάει ο καιρός, πιο γκρίζα χρώματα έρχονται σιγά σιγά να επισκιάσουν και να υπονομεύσουν τα πάντα γύρω τους. Ο χρόνος τρέχει και όλοι ακολουθούν σκεπτόμενοι μόνο μπροστά. 

Υπάρχουν και οι άλλοι όμως.

Αυτοί που ρίχνουν πάντα μια κλεφτή μάτια στο χθες. Έτσι γιατι το χρειάζονται. Γιατί πάντα εκεί στο μακριά, υπάρχει κάτι με χρώμα που αντιστέκεται στον χρόνο. Κάτι με αναμνήσεις που δεν λέει να ξεθωριάσει. Κάτι που δίνει έξτρα πνοή και υπομονή (χιχι), για το πέρασμα στο φως και στο χρώμα που θα διώξει το γκρι!!!!!!