Με ερωτική διάθεση....

Περνάει ο καιρός και τα χρόνια βαραίνουν κορμί και μυαλό. Το πνεύμα και η καρδιά πάντα σταθερή αξία και παρακαταθήκη για το μέλλον. Αυτά σε κρατάνε ζωντανό, αυτά δίνουν ανάσες και πνοές στη κάθε μέρα.
Αυτά και η θύμηση σου. Η ανάσα σου και το βλέμμα σου. Το χάδι και το άγγιγμα σου. Η αγκαλιά και το φιλί σου.
Θυμάμαι το πρόσωπο σου σε όλες τις εκφράσεις του,σε όλες τις γκριμάτσες του,σε όλους τους μορφασμους του, τόσο έντονα που σε έχω συνέχεια μπροστά μου.
Η ανάσα σου τόσο ακαθόριστη,τόσο μεταβλητή και τοσο εκδηλωτικη.
Το βλέμμα σου εικόνα και σημάδι στην καρδιά μου, τατουάζ στην μνήμη μου και ένα ουφ στην καρδιά μου.
Το χάδι σου μαγικό, καταπραϋντικό και βάλσαμο στις ανάγκες μου, το άγγιγμα σου φάρμακο αλλά και κινητήριος δύναμη για να κινηθώ μπροστά, να κουνηθώ και να ζωντανεψω τις επιθυμίες μου.
Η αγκαλιά σου μια όαση ξεκούρασης τις νύχτες και μιας αίσθησης σιγουριάς και προστασίας.
Το φιλί σου τόσο γλυκό, τόσο υγρό, τόσο αναζωογονητικό και τόσο βασικό για την καθε κακοτοπια και δυσκολία.
Και το χαμόγελο σου.......αχ αυτό το χαμόγελο σου, το αχ που βγαίνει από μέσα, από τα βάθη της ψυχής, το αχ το δικό μας......αυτό το χαμόγελο που τόσο μου έχει λείψει, που τόσο απλόχερα μου χάριζε την αισιοδοξία για τα πάντα, ότι όλα θα πάνε καλά.
Όλα τόσο κοντινά και ταυτόχρονα τόσο απομακρυσμένα. Το κοντά με το μακριά, ένα τσιγάρο δρόμος και ψυχολογία απαγορευτικής απόστασης. Μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα ή κάποιες δεκάδες μέτρα έχουν καταντήσει να γίνουν ανυπέρβλητα εμπόδια για το μαζί, για το συχνά, για το πάντα.
Εραστές του πληκτρολογίου, μια εικονική πραγματικότητα που εμποδίζει συναισθηματα και φρενάρει τα θέλω μας. Δημιουργεί παρεξηγήσεις και βάζει φραγμούς στις ανάγκες μας. Πόσα θέλω να μοιραστώ μαζί σου και πόσα σταματάνε πίσω από ένα κλικ. Η επαφή δύσκολη, κάπου ακατορθωτη και πάντα προβληματική και χρονικά περιορισμένη. Ένα σαββατοκύριακο δρόμος να καλύψει ανάγκες μαζεμένες. Μπαλώματα επικοινωνίας και σταθερές που ξενίζουν και αναβάλλουν κάθε όμορφο και ωραίο.
Πραγματικά μου λείπεις στο είπα ή μάλλον στο έγραψα και το εννοώ.
Δεν θέλω να μου λειπεις, δεν μπορώ την αίσθηση, με τσακίζει η αισθητική που ξεπροβάλλει σαν συμπέρασμα. Θα ηθελα να είσαι εδώ, να μην νιώθω μισός, να μην νιώθω τόσο ανολοκλήρωτος, να γίνουμε ένα, γιατί αυτό είμαστε.....Ένα σε όλα.
Με μια πολύ ερωτική διάθεση, με μια νοσταλγία στο όμορφο, με μια ανάγκη να ξεχειλίζει, με μια εικόνα να ξυπνάς και να είμαι εκεί να σε χαζεύω, με μια καληνύχτα σε σκέφτομαι και μια καλημέρα να προσέχεις.....απλά μην  ξεχνάς....!!!!!