Μια βόλτα στην λίμνη...

 

Μέρες κρύες, άδειες, κενές, χωρίς συναισθήματα, χωρίς ψυχή, χωρίς θέλω, μια ματιά στα ενδότερα του ψυχισμού φέρνει το φθινόπωρο πιο γρήγορα, βασανίζει η άρνηση το μυαλό και το κορμί, ερημώνει την σκέψη και η ανάμνηση των στιγμών προκαλεί πόνο. Τα χρώματα γίνανε μουντά, θολά και μονότονα, μια άγρια μοναξιά παντού στην ατμόσφαιρα γύρω, τρομάζει, εκδικείται και τιμωρεί. Σε συνεπαίρνει, σε παρασέρνει και σε οδηγεί σε μονοπάτια παράξενα και εσύ ανίκανος να αντισταθείς απλά...ακολουθείς. Βιώνεις το ασίγαστο, πισωγυρίζεις, μετανιώσεις, ζηλεύεις που κάποια στιγμή χαμογελούσες, αλλά ξέρεις ότι η απογοήτευση είναι αναπόσπαστο κομμάτι σου, πορεύεσαι ξανά σε γνωστούς δρόμους δικούς σου. Σε μονοπάτια γνώριμα που έχουν γίνει ζωή. Ένα πέρασμα από το σύντομο ευχάριστο που σου έδωσε θάρρος, στο ταυτόσημο με την ψυχοσύνθεση σου αδειανό ''είναι'' σου ,που περπατάει πιάνοντας σε από το χέρι και σου δίνει όπως πάντα το ρυθμό που ξέρεις πολύ καλά τα βήματα να το χορέψεις. Μια βόλτα στο ντεκόρ που σου χαρίζει η εποχή και πάει τόσο πολύ με το απόλυτο τίποτα του κενού που νιώθεις μέσα σου. Και η λίμνη μια όαση, ένα σημείο αναφοράς για το πριν, ένα ξεγέλασμα του τώρα και ένα σημάδι για το αύριο. Το όνειρο, πάντα σαν φόντο σε ασπρόμαυρη ταινία να σε ακολουθεί, μια ελπίδα που μένει ζωντανή....σε κρατάει ζωντανό, και σε κάνει να ερωτεύεσαι, να τα δίνεις όλα και να ζητάς μόνο λίγη προσοχή, λίγη ουσία στα τόσα όμορφα λόγια που έχεις ακούσει αλλά ξέρεις, γνωρίζεις ότι είναι μόνο λόγια. Στο πρώτο ζόρι όλοι λακίζουν και κοιτάνε το τομάρι τους. Ξαφνικά τα προβλήματα τους πλακώνουν, αυτό που ήθελες τελικά δεν μπορούσαν να στο δώσουν....πόσο κυνικό όλο αυτό άραγε; Ο έρωτας είναι όμως πάντα εδώ. Μια ομορφιά, μια αναλαμπή με μια εικόνα που μπορεί να σε αγγίξει, να μιλήσει μέσα σου, και αυτό ήταν, υπεραρκετό να νιώθεις και πάλι ερωτευμένος, όπως πάντα ερωτευμένος με την ζωή. Έτοιμος να δοθείς και να νιώσεις πάλι την καρδιά σου να φτερουγίζει και να θέλει να δραπετεύσει από το κορμί σου. Μια βόλτα η ζωή που περνάει και χάνεται μέσα σε δρόμους παράξενα όμορφους και ελκυστικούς, υπέροχα μονότονους και αδιέξοδα φανταστικούς. Μια απλή βόλτα στην λίμνη φτάνει να σε κάνει να ζεις.

 Μια απλή βόλτα…