Λίγο ακόμα....!!

Οι μέρες περνάνε, οι ώρες, τα λεπτά. Όλο και ξεμακραίνει το είδωλο, όλο και ξεθωριάζει η εικόνα.
Ότι ακόμα έχει μείνει όρθιο, ότι αναπνέει ακόμα και θυμίζει, ότι ακόμα προκαλεί έντονη την ανάγκη...σιγά σιγά τελειώνει και είναι κρίμα. Χωρίς αυτό το κάτι δεν μπορεί να υπάρχει μπροστά, δεν μπορεί να υπάρχει εμείς.

 Και ξαφνικά μείναμε φίλοι, γνωστοί και απογοητευμένοι. Η καθημερινότητα πλέον διαφορετική, τα όνειρα διαφοροποιούνται και το ''μετά'' γίνεται υπόθεση ατομική. Ίσως και να πρέπει να γίνει έτσι. Ο κύκλος ολοκληρώθηκε.

 Λίγο ακόμα μπορώ να περιμένω, λίγο ακόμα μπορώ να ελπίζω. Ο καιρός περνάει και στην τωρινή στιγμή, το μόνο βέβαιο είναι ότι το φιλικά δεν έχει γερά πόδια να σταθεί αξιόλογα. Και όμως ακόμα λίγο μπορώ να περιμένω να ακούσω το διαφορετικό. Αυτό που θα είναι πολύ αργά αν βγει από μέσα από την καρδιά, πιο μετά.

 Και είναι κρίμα.