Ένα ΚΕΝΟ, ένα ΤΙΠΟΤΑ!!!!

Έχω στερέψει από ιδέες, από κουράγιο και από ψυχή. Δεν βγαίνει συναίσθημα, δεν υπάρχουν
αντοχές, δεν ανταποκρίνεται τίποτα. Τίποτα δεν είναι καλά, τίποτα δεν είναι ωραία. Κουράγιο δεν υπάρχει πια. Ένα ΚΕΝΟ!!!  Η απάθεια η συναισθηματική αδιαφορία είναι οι λέξεις που μας χαρακτηρίζουν. Σε βλέπω να φεύγεις μέρα με την μέρα, με βλέπω να απομακρίνομαι ώρα με την ώρα. Μια αναγκαστική επαναφορά στα πριν, στα παλιά. Κάτι έχει αλλάξει, κάτι έχει σταματήσει να λειτουργεί. Με φοβίζει αυτό. Με τρομοκρατεί και με συνθλίβει. Κλεφτές ματιές στο κάπου, στο εδώ, στο εκεί. Κάτι να δείχνει κάτι, μια παρουσία, ένα παρών. ΤΙΠΟΤΑ!!! Πρέπει να σταματήσω το νιώθω, πρέπει να βρω τον δρόμο μου. Έχω κουραστεί υπερβολικά. Πρέπει να μάθω ξανά χωρίς εσένα. Το βλέπω στο άδειο από αισθήματα κουφάρι που μεταφέρεται από το σπίτι στην δουλειά και πάλι το ίδιο δρομολόγιο. Δεν είσαι πουθενά. Και αυτό δεν το αντέχω άλλο. Να περιμένω τι; Δεν ξέρω. Ή μάλλον ξέρω. Όνειρα ξεχωριστά, Ζωή διαφορετική από ότι σχεδίαζα. θα τον βρούμε τον δρόμο μας πάλι. Όπως τότε, όπως παλιά. Το ξέρουμε. Και συνεχίζουμε λοιπόν. Το καταφέραμε τότε θα το κάνουμε και τώρα. Πάντως σε ευχαριστώ για όλα!!! Με συντροφιά ένα σαξόφωνο και με χιλιάδες εικόνες!!!